هر نقطه ای در این تصویر یک کهکشان است
در حدود ۲۰۰۰۰۰ کهکشان
تصویری از ۲۰۰۰۰۰ کهکشان
مرکز نجوم آستان مقدس حضرت عبدالعظیم (ع) به مناسبت ثبت جهانی کتاب التفهیم
ابوریحان بیرونی همایشی را تحت عنوان «ابوریحان بیرونی عالم نجوم، ریاضی و
علوم تجربی» امروز در 11 اسفند 1390 برگزاری کرد. این همایش با اهدای
چهارمین دوره جایزه علمی ـ ترویجی حضرت عبدالعظیم (ع) همراه بود.
اطلاعات بیشتر راجع به این همایش

مراسم از ساعت ۹ شرع شده بود که تک تک افرادی که مقاله داده بودن اومدن وخلاص ای از کاراشونو ارایه دادنو و آخرشم اهدای جوایزو اینا.
“تومی الیاسن” اخترشناس
آماتور نروژی در تصاویری که
به تازگی به ثبت رسانده، شفق
های شمالی، کهکشان راه شیری و
شهاب باران را به صورت همزمان
به تصویر کشیده است.
این پدیده های نجومی معمولا
به صورت تک تک و مجزا در
تصاویر مختلف در سرتاسر جهان
دیده می شوند اما ثبت هر سه
آنها به صورت همزمان در یک
تصویر کاری بسیار دشوار به
شمار می رود.
در یکی از تصاویر وی، کل
قاب تصویر از ستاره های
کهکشان راه شیری پوشیده شده
است در حالی که ردی سبز رنگ
از شفق شمالی نیز آسمان را
درخشان کرده است.
بر اساس گزارش دیلی میل،
این تصاویر خیره کننده در
تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۱ به ثبت
رسیده اند:
درخش سبز از پدیدههای جوی
نادر است و وقتی اتفاق
میافتد که هنگام غروب خورشید
در افقی تمیز و بدون غبار،
سراب نیز رخ دهد و درنتیجه
تصویر لبه بالایی خورشید به
رنگ سبز بالاتر از قرص خورشید
ظاهر شود.
در این تصویر از غروب
خورشید که جیانلوکا لومباردی
از رصدخانه جنوبی اروپا در
کوه ۲۶۰۰ متری سروپارانال در
صحرای آتاکامای شیلی گرفته،
دو کمان سبزرنگ متفاوت را
میبینید که بالای خورشید
درحالغروب ظاهر شدهاند. این
پدیده درخش سبز نام دارد.
وقتی نور سفید خورشید وارد جو
میشود، به طیف رنگی (همانی
که در رنگینکمان میبینیم)
تجزیه میشود؛ اما ضریبشکست
هوا بسیار نزدیک به خلأ است و
به همین دلیل این اثر در
شرایط عادی قابل تشخیص نیست.
در اثر این شکست نور، قرص
خورشید به شکل چند تصویر رنگی
متفاوت دیده میشود که
دایرههای نارنجی و قرمز در
پایین و دایرههای سبز و آبی
در بالای خورشید بهظاهر
زردرنگ قرار میگیرند. البته
بیشتر مساحت این دوایر
همپوشانی دارد و به دلیل
درخشش بسیار زیاد قرص خورشید،
قابل تفکیک نیستند. اما وقتی
خورشید در افق غروب میکند و
نور قرص خورشید آرامآرام
کاهش مییابد، شرایط برای
تفکیک این تصاویر رنگی فراهم
میشود. از سوی دیگر، به
هنگام غروب خورشید، نور مسافت
بیشتری را در افق طی میکند و
درنتیجه فاصله دوایر رنگی از
قرص خورشید بیشتر میشود. اما
این بهتنهایی برای مشاهده
درخش سبز کافی نیست، چراکه
فاصله لبه بالایی قرص سبزرنگ
از قرص ظاهری خورشید بسیار کم
است.
برای افزایش این فاصله و
رسیدن به توانایی تفکیک چشم
به پدیده سراب نیاز داریم.
سراب وقتی اتفاق میافتد که
دو لایه هوا با دمای متفاوت
در مجاورت یکدیگر قرار
بگیرند. پرتویی از نور که از
محیط با ضریبشکست بالاتر
(هوای سرد) به محیط با
ضریبشکست کمتر (هوای گرم)
حرکت میکند، بازتاب میشود و
درنتجه تصویری از آن جسم
ایجاد میکند. در بیابان و
صحرا، پدیده سراب باعث پدید
آمدن تصویر آسمان بر روی زمین
میشود که انسان این تصویر را
به اشتباه آب تفسیر میکند.
در درخش سبز، سراب علاوه بر
افزایش پرتوهای نور سبزرنگ،
باعث افزایش فاصله زاویهای
تصویر سبزرنگ از خورشید شده و
شرایط مشاهده درخش سبز را
فراهم میآورد. در بعضی شرایط
جوی خاص، درخش آبی نیز دیده
شده است.
یک عکاس ستارهای موفق به
ثبت تصویری از سحابی دمبل شده
است که پایان مشابه منظومه
شمسی را به نمایش درمیآورد.
بیل اسنایدر، با به تصویر
کشیدن این سحابی که در حقیقت
ابری از بقایای ستارهای پس
از انفجار ستاره مرکزی آن
بوده، آینده احتمالی منظومه
شمسی ما یا دیگر منظومههای
ستارهای را به تصویر کشیده
که در آن با انفجار ستاره،
لایههای گاز بیرونی یک سحابی
را شکل خواهند داد که با هسته
تاره مرده روشن میشود.
خورشید نیز در زمان مرگ
خود در حدود پنج میلیارد سال
آینده، سرنوشت مشابهی را
تجربه خواهد کرد.
به گفته اسنایدر، سحابی
دمبل در فاصله حدود ۱۳۶۰ سال
نوری از زمین قرار داشته که
مشاهده آن را توسط تلسکوپهای
آناتوری نیز ممکن میسازد.
این سحابی در سال ۱۷۶۴
بصورت تصادفی توسط چرلز مسیه
کشف شد که در حال جمعآوری
فهرستی از اجسام پراکندهای
بود که نباید آنها را
دنبالهدار تصور کرد.
جسم شماره ۲۷ این فهرست
موسوم به مسیه ۲۷ که به دلیل
شکل دمبل مانند آن در نور
مرئی به سحابی دمبل مشهور
شده، در حقیقت یک سحابی
سیارهای است که آینده خورشید
را در آینده به تصویر میکشد.
نور این سیاره باید
فاصلهای در حدود ۱۳۶۰ سال را
برای رسیدن به زمین طی کند.
سنجشهای مرتبط با مواد در حال
انتشار از این سحابی منجر به
برآوردهایی در مورد زمان
پرتاب پوسته بیرونی آن بین
۳۰۰۰ تا ۴۸ هزار سال پیش، به
علاوه ۱۳۶۰ سال سفر نور آن به
سوی زمین شده است.
اندازه این سحابی در حدود
۴٫۵ سال نوری بوده که از
فاصله خورشید تا نزدیکترین
سیاره به آن نیز بیشتر است.
***ایرانیان در گذشته چگونه خنک میشدند؟***
این موضوع مطلبی بود که در وبلاگ زیر دیدم و در اینجا هم مطالبشو می ذارم. البته بهتره بگیم امروزه هم مورد استفاده داره و در مباحث مربوط به انرژی های برگشت پذیرمثل انرژی خورشیدی که به صورت رایگان در دسترس همه هست هم بهش توجه زیادی می شود. طی شنیده هام به این سازه ها خورشید گیر می بایست گفته بشه نه بادگیربه این
خاطر که این برجک ها به یک جسم حرارتی تبدیل می شوند و جریان همرفتی که
ایجاد می کنه باعث خنک کردن داخل ساختمان خواهد شد.منبع: http://baziran.blogfa.com/
معماری بسیار غنی ایرانی از دیرباز مورد توجه
بیگانگان بوده است. تاثیرمعماری ایرانی در جهان
را به خوبی میتوان دید.
معماری ساسانی الگو و پایه اساسی ساخت مساجد اسلامی سر تاسر
جهان میباشد.
اسلوب ترعه کنی داریوش هخامنشی هنوز هم توسط بعضی مهندسین اروپایی
برای
کانال سازی مورد استفاده قرار میگیرد. یکی از این موارد که نظر غربی هارا
به خود جلب کرده است بادگیر است.
بادگیر از مظاهر و سمبلهای تمدن ایرانی است دقیقا معلوم نیست اولین بادگیر
در کدام شهر ایران ساخته شده ولی سفرنامه نویسان قرون وسطی بیشتر از
بادگیرهای شهرهای کویری و گرم و خشک مانند یزد و گناباد و طبس، کرمان، بم و
زاهدان نام بردهاند کاریز و بادگیر و خانههای گنبدی بدون تردید از
نمادهای تمدن ایرانی است هر سه کلمه بصورت معرب به زبان عربی نیز راه
یافته قنات - بادجیر و قبه و قبعه معربهای فارسی کلمات فوق هستند
.
بادگیرها برجهایی هستند که برای تهویه بر بام خانهها ساخته میشود.
بادگیر را همچنین بالای آب انبارها و دهانهٔ معدنها برای تهویه میسازند.
در خانهها هوای خنک از بادگیر، که نوع ابتدایی
تهویهٔ مطبوع به شمار
میرود، به اتاقهای طبقهٔ همکف یا زیرزمینها فرستاده میشود. بادگیر
از
عناصر و سمبلهای معماری ایرانی هستند ولی امروزه در بسیاری از کشورهای
خاورمیانه اس
تفاده می شوند. بادگیر معمولاً چهارگوش است و در دیوارهای
چهارگانهٔ آن چند سوراخ تعبیه شد
هاست. درون بادگیر با تیغهها و جدارهایی
که از خشت یا چوب و خشت ساخته شدهاست، به چند بخش تقسیم میشود.
.
اولین بادگیرها در کرمان و یزد خودنمایی کردند. سیستم کاری بادگیرها به
این نحو میباشد که هوای جاری بیرون از خانه را به داخل خود میکشند و با
تشتهای آبی که درون آنها تعبیه شده، هوا را خنک و سبک میکنند و به داخل
خانه هدایت میکنند. بادگیر اعظم بازار برزگ کرمان، بادگیر دولت آباد
یزد، بادگیر چپقی سیرجان و بادگیرهای بندرعباس، لارستان، قشم و چابهار از
دیدنیترین بادگیرهای ایران هستند. شهر
تاریخی یزد به شهر بادگیرها معروف است و به تحقیق، نسبت به سایر شهرهای
مرکزی ایران دارای بیشترین تعداد بادگیر است. در این شهر، مرتفعترین
بادگیر جهان یعنی بادگیر باغ دولت آباد به ارتفاع ۳۳٫۸ متر وجود دارد.
بادگیرهای شهر کرمان و کاشان نیز از بادگیرهای دیدنی ایران محسوب میشوند.
بادگیرها معمولاً یک طرفه، چهار طرفه و یا هشت طرفه میباشند. در شهر یزد
تمامی بادگیرها مرتفع و چهار طرفه یا هشت طرفه هستند. ولی برعکس در شهر
میبد که در ۵۰ کیلومتری غرب شهر یزد است، بادگیرها کوتاه و یک طرفه هستند.
این امر بدین خاطر است که در میبد، بادهای کویری، توام با گرد و غبار از
سمت کویر میوزد و اهالی مجبورند که بادگیرهای خود را پشت به این باد و در
جهت باد مطلوب بسازند. ولی در یزد، چون بین دو رشته کوه قرار گرفته،
بادهای کویری کمتر جریان دارد و میتوان بادگیرهای مرتفع چند طرفه احداث
نمود.
 |
و افتخاری دیگر از جوانان ایرانی
با
توجه به ابلاغ سند چشم انداز ۲۰ ساله کشور از سوی مقام معظم رهبری به تمام
سازمانها و ارگانهای کشور مبنی بر تبدیل شدن جمهوری اسلامی ایران به قدرت
اول منطقه در سال ۱۴۰۴ در تمام زمینه ها بالاخص زمینه های علمی،انجمن نجوم
سپهر کاشان را برآن داشت تا با طراحی و اجرای طرح های علمی در این مسیر گام
بردارد .از این رو جوانان خلاق و مبتکر این تشکل، با بهره مندی از حضور
اساتید برجسته نجوم و فضا در کنار خویش برای نخستین بار در کشور طراحی
مجموعه ی علمی – آموزشی – تفریحی با نام پارک نجوم و فضای ایران را از سال
۱۳۸۳ آغاز نمودند و پس از سالها تحقیق و پژوهش این طرح علمی هم اکنون
آماده اجرا می باشد.
این پارک با طراحی منحصر به فرد خود در جهان بی نظیر بوده و نظرات بیش از ۱۰ طراح در مدت ۶ سال روی طرح اولیه دخیل بوده است.
ارائه طرح یک مرکز نجومی و فضایی بین المللی برای کشوری به
پهناوری ایران عزیزمان الزامات خاص خود را طلب می کرد. از این رو در تمامی
مراحل با اساتید نجوم، هوافضا و حتی معماری در خصوص این پارک مشاوره های
زیادی انجام پذیرفته است.
بدیهی است این اثر در راستای اعتلای ایران ۱۴۰۴ مایه افتخار ایرانیان با تاریخچه کهن در علم نجوم خواهد بود.
بدون شک طرح پارک برای تمامی سنین و درجات علمی مختلف باید
بهروری داشته و قابل استفاده باشد. از فضاهای آموزشی مدرن گرفته تا
امکانات رفاهی و تفریحی و اسکان میهمانان داخلی و خارجی جهت رصد های
شبانه،فعالیت های آموزشی در زمینه علوم هوافضا و تورهای گردشی بلند مدت که
لازمه تحقیق در بحث نجوم و فضا می باشد.
این طرح می کوشد تا بر تکیه بر علوم فضائی ، مرکزی فعال جهت
پژوهش و آموزش و مکانی برای رشد خلاقیت های نوجوانان و جوانان با هوش
ایرانی و استعداد های بالقوه این مرزو بوم فراهم آورد.این طرح در نوبه خود
بی نظیر بوده و می تواند در راستای تحقق طرح های کلان ملی در زمینه علم
(چون دستیابی افزونتر به دستاوردهای فضائی، طرح رصدخانه ملی ایران و…) که
متناسب با نیاز اساسی جامعه ایران است نقش به سزائی ایفا نماید.
مطمئنا این طرح در کنار آسمان صاف و پرستاره کویری منطقه
،پتانسیل بالای آن ،جاذبه های گردشگری و با توجه به نزدیک بودن رصدخانه ملی
ایران به شهر کاشان (و همچنین اجرای طرح های مشابه علمی دیگر در آینده )
می تواند کاشان را به عنوان قطب علمی کشور در زمینه نجوم بویژه هوافضا
مطرح سازد و زمینه را جهت ترویج این علم و محققا سایر علوم به نحو مطلوب
فراهم آورد.
طرح پارک نجوم و فضای ایران تاییدیه خود را از مراکزی چون طرح
رصدخانه ملی ایران، انجمن هوافضای ایران،انجمن نجوم ایران ،فرمانداری
کاشان و برخی از مراکز سطح شهرستان دریافت نموده است.
انجمن نجوم سپهر کاشان به منظور فراهم آوردن بستری مناسب جهت
بررسی و تحلیل جایگاه پارک های نجوم و فضا در ترویج فرهنگ علوم فضایی در
کشور، درصدد برگزاری همایشی با عنوان پارک نجوم و فضای ایران ،فرصتها و
چالشها می باشد.
این همایش با حضور اساتید، صاحبنظران و متخصصان حوزه نجوم و
هوافضای ایران در تاریخ ۲۱/۸/۹۰ همزمان با نمایشگاه تخصصی سامانه های
ماهواره بر در دانشکده مهندسی هوافضا دانشگاه خواجه نصیر طوسی برگزار
خواهد شد.
نرم افزار stellarium نرم افزار جالبه که امکانات خیلی خوبی توش داره...خیلی شبیه به starrynight هستش. این نرم افزار روی سیستم های لینوکس نصب میشه و امکاناتی از قبیل جستجوی جرم پلخواه و تغییر ساعت را براحتی فراهم کرده... چند تصویری که در بالا دیده میشه از این نرم افزار تهیه شده ... بزودی اطلاعات کامل تری رو ازش خواهم گذاشت.